Tomasz Nowicki, Dowody zdrady. Z akt agencji detektywistycznej, recenzja

 

Tomasz Nowicki, Dowody zdrady. Z akt agencji detektywistycznej, recenzja

Autor: Tomasz Nowicki

Tytuł: Dowody Zdrady. Z akt agencji detektywistycznej

Wydawnictwo: Wydawnictwo HM

Data wydania: 2026

Liczba stron: 408

Moja ocena: 7/10


Zdrada to temat, który od zawsze budzi wiele emocji. Dla jednych jest niewybaczalnym przewinieniem, dla innych sygnałem, że w związku już od dawna dzieje się coś niedobrego. Ale jak rozpoznać, że partner lub partnerka nie jest nam wierna? Jak zdobyć dowody zdrady i co zrobić, kiedy nasze podejrzenia okażą się prawdziwe? Na te i wiele innych pytań próbuje odpowiedzieć Tomasz Nowicki w książce „Dowody zdrady. Z akt agencji detektywistycznej”.
Autor to zawodowy detektyw, a także wykładowca akademicki,
który w swojej pracy miał okazję zetknąć się z wieloma przypadkami zdrad, konfliktów małżeńskich i rodzinnych dramatów. Jego książka, inspirowana prawdziwymi doświadczeniami zawodowymi, stanowi połączenie poradnika z opisami spraw prowadzonych przez agencję detektywistyczną. Już na samym początku autor zaznacza, że publikacja ma pomóc czytelnikom rozpoznawać oznaki niewierności, a przedstawione w niej zagadnienia prawne odnoszą się do przepisów obowiązujących w momencie oddania książki do druku.
Muszę przyznać, że moje odczucia podczas lektury były dość mieszane. Pierwsza połowa książki, obejmująca siedem rozdziałów, okazała się dla mnie niestety dosyć nużąca.
Autor szczegółowo wyjaśnia, czym właściwie jest zdrada, jakie są jej rodzaje, czym różni się zdrada fizyczna od emocjonalnej, jakie zachowania partnera powinny wzbudzić nasze podejrzenia, a także jak wygląda konfrontacja z niewierną osobą i późniejsze życie po odkryciu prawdy. Wszystko to oczywiście może być przydatne dla kogoś, kto właśnie przeżywa kryzys w związku, jednak z perspektywy czytelnika zainteresowanego przede wszystkim kulisami pracy detektywa było tego zdecydowanie za dużo. Miałem wrażenie, że autor wielokrotnie wraca do tych samych zagadnień, przedstawiając je jedynie z nieco innej perspektywy. Spokojnie można byłoby tę część znacząco skrócić, nie tracąc przy tym niczego istotnego.
Nie ze wszystkimi poglądami autora potrafiłem się również zgodzić. Szczególnie nie przekonały mnie rozważania dotyczące tak zwanej zdrady emocjonalnej. Osobiście uważam, że sytuacja, w której ktoś nieszczęśliwy w związku szuka zrozumienia, pocieszenia czy zwyczajnej rozmowy u innej osoby, nie musi jeszcze oznaczać zdrady. Dopóki nie dochodzi do fizycznej niewierności, nie traktowałbym takiej relacji automatycznie jako zdrady.
Na szczęście druga połowa publikacji wynagrodziła mi wcześniejsze znużenie. To właśnie tutaj Tomasz Nowicki przechodzi do tego, co moim zdaniem stanowi największą wartość jego książki, czyli
opisywania konkretnych spraw inspirowanych doświadczeniami z pracy detektywistycznej. Poznajemy przypadki podejrzeń o zdrady małżeńskie, sposoby zbierania materiałów dowodowych na potrzeby postępowań rozwodowych, a także sprawy dotyczące konfliktów między rodzicami i utrudniania kontaktów z dziećmi. Jedna z opisanych historii szczególnie zapadła mi w pamięć. Matka odmawia ojcu spotkania z synem, tłumacząc, że dziecko jest chore. Tymczasem tego samego dnia mężczyzna odkrywa, że jego syn bawi się na placu zabaw z nowym partnerem matki. Co gorsza, od samego dziecka dowiaduje się, że mama powiedziała mu, iż nie spotka się dzisiaj z tatą, ponieważ "tata jest zły".
Na osobną uwagę zasługuje końcowy fragment książki, który okazał się dla mnie swoistą wisienką na torcie. Tomasz Nowicki opisuje w nim sposoby wykrywania niewierności za pośrednictwem mediów społecznościowych i aplikacji randkowych.
Ostatecznie „Dowody zdrady. Z akt agencji detektywistycznej” oceniam umiarkowanie pozytywnie.
To interesująca publikacja, choć moim zdaniem nie do końca wykorzystująca swój potencjał. Największym problemem jest dla mnie jej konstrukcja. Zdecydowanie zbyt dużo miejsca poświęcono teoretycznym rozważaniom dotyczącym zdrady, podczas gdy najciekawsze elementy, czyli autentyczne doświadczenia zawodowe autora, pojawiają się dopiero w drugiej części książki.