Piotr Niwiński, Legalizacja Okręgu Wileńskiego Armii Krajowej, recenzja

 

Autor: Piotr Niwiński

Tytuł: Legalizacja Okręgu Wileńskiego Armii Krajowej

Wydawnictwo: IPN

Rok wydania: 2024

Liczba stron: 312

Moja ocena: 4/10

Historia Polskiego Państwa Podziemnego kryje wiele fascynujących zagadnień, a jednym z najmniej znanych jest działalność komórek legalizacyjnych Armii Krajowej. To właśnie one zajmowały się przygotowywaniem fałszywych dokumentów, dzięki którym konspiratorzy mogli ukrywać swoją tożsamość, prowadzić działalność podziemną i unikać aresztowań. Temat ten podjął prof. Piotr Niwiński w książce „Legalizacja Okręgu Wileńskiego Armii Krajowej”. Publikacja jest efektem wieloletnich badań archiwalnych prowadzonych zarówno w Polsce, jak i za granicą. Autor stworzył pierwsze tak szczegółowe opracowanie dotyczące działalności legalizacji na Wileńszczyźnie, dzięki czemu książka ma niewątpliwie dużą wartość naukową.
Warto jednak wiedzieć, że choć tom liczy ponad 300 stron, właściwy tekst zajmuje niewiele ponad 130. Resztę stanowią aneksy, fotografie, dokumenty oraz bibliografia. Największym problemem publikacji jest jednak jej styl. Książkę czyta się ciężko – narracja jest toporna, mało przystępna i wyraźnie skierowana do odbiorcy naukowego. Zamiast płynnej opowieści otrzymujemy szczegółowe opracowanie, które momentami nuży. Kilkakrotnie musiałem wracać do wcześniej przeczytanych fragmentów, ponieważ traciłem wątek i nie byłem pewien, o czym autor aktualnie pisze. Szkoda, ponieważ sam temat ma ogromny potencjał. Historia ludzi odpowiedzialnych za fałszowanie dokumentów mogłaby stać się niezwykle interesującą opowieścią o kulisach funkcjonowania konspiracji. Niestety sposób przedstawienia materiału sprawia, że lektura wymaga dużego skupienia i cierpliwości. Nie zmienia to faktu, że jako publikacja naukowa książka spełnia swoje zadanie. To wartościowe źródło wiedzy dla historyków i osób zajmujących się dziejami Armii Krajowej oraz Wileńszczyzny.