Maks Dieter, In nomine Diaboli, recenzja

 

Autor: Maks Dieter

Tytuł: In nomine diaboli

Wydawnictwo: Self-publishing

Rok wydania: 2024

Liczba stron: 232

moja ocena: 8/10

„In nominę diaboli” to mocna, klimatyczna powieść historyczna z elementami horroru autorstwa Maksa Dietera. Jest to także trzecia książka w dorobku autora. Moje oczekiwania wobec tej lektury były bardzo wysokie, zwłaszcza że wciąż pamiętam, jakie wrażenie wywarła na mnie powieść „Strażnik Piekła”, którą miałem przyjemność czytać w 2022 roku.

Akcja powieści osadzona jest w 1696 roku w Małopolsce. Dorota, bohaterka książki, to bogobojna siedemnastolatka, która stara się żyć zgodnie z nauką Kościoła i dekalogiem. Wszelkie troski i przeciwności losu, takie jak przedwczesna utrata ojca, ciężka choroba matki oraz drwiny ze strony sąsiadów, wynikające z jej półchłopskiego, półszlacheckiego pochodzenia, traktuje jako dopust boży i przyjmuje je z pokorą. Gdy pewnego dnia otrzymuje od biskupa Walaska propozycję służby na plebanii oraz możliwość wstąpienia do klasztoru, uznaje to za znak od Boga i szansę na odmianę swojego losu. Niestety, szybko przekonuje się, że za słowami duchownego kryje się nie miłość do bliźniego, lecz perfidia i chęć zaspokojenia najbardziej prymitywnych żądz. Zhańbiona dziewczyna, wbrew wszystkim, postanawia oskarżyć duchownego przed sądem. W odwecie on oskarża ją o czary i spółkowanie z siłami diabła.

„Inn ominę diaboli” porusza problem walki jednostki z potężną instytucją, jaką jest Kościół. Dziewczyna, ufna w sprawiedliwość, postanawia rzucić wyzwanie najpotężniejszemu duchownemu w Rzeczypospolitej, który, dysponując ogromną władzą i majątkiem Kościoła, czuje się bezkarny i uważa, że stoi ponad wszelkim prawem. Za każdym razem, gdy dopuszcza się kolejnych lubieżnych czynów czy morderstw, rozgrzesza się sam przed sobą. W mojej ocenie kreacja tych dwóch postaci – stanowiących swoje przeciwieństwa – jest najmocniejszym elementem historii. Pod względem warsztatowym książka napisana jest bardzo poprawnie i czyta się ją niezwykle szybko.

„In  nominę diaboli” autorstwa Maksa Dietera, to jedna z ciekawszych i lepiej napisanych powieści historycznych, jakie miałem okazję przeczytać w ostatnich latach, serdecznie polecam ją wszystkim miłośnikom tego rodzaju literatury.

Maks Dieter, Strażnik Piekła, recenzja

 

Autor: Maks Dieter

Tytuł: Strażnik Piekła

Wydawnictwo: Self-publishing
Rok wydania: 2022

Ilość stron: 444
Moja ocena 11/10

Lata 90. to bardzo burzliwy okres w historii naszego kraju. Wówczas to Polska przechodziła transformację ustrojową, w każdym sklepie zaczęły się pojawiać zagraniczne produkty, a w telewizji zagościły pierwsze anime. Czasy te dla wielu współczesnych trzydziestolatków, jawią się jako okres zabaw na podwórku, chodzenia na wagary i zastanawiania się jak to by było mieć w domu komputer. Szansę powrotu do ostatnich lat XX wieku daje najnowsza powieść Maksa Dietera „Strażnik Piekła”, która ukazała się w kwietniu 2022 r.

Fabuła książki

Historia ukazana na kartach „Strażnika Piekła” skupia się wokół czterech uczniów szkoły podstawowej – Maćka, Tyki, Porkiego i Ślepego – którzy cieszą się wakacyjnym odpoczynkiem. Każdy ciepły letni dzień wykorzystują na kąpiele w jeziorze, jeżdżą na rowerach i ukradkiem, w zbudowanej przez siebie bazie palą papierosy i smakują kolorowe wina. Pewnego dnia Porki wpada na pomysł zorganizowania wielkiego "czelendżu" mającego udowodnić kto z paczki jest mężczyzną, a kto pipą. Udają się do małej leśnej chaty, zamieszkanej przez Starego Dziada, o którym krążą przerażające legendy. Zadanie to stanowi początek najstraszliwszego koszmaru, który wpłynie na ich życie oraz całą lokalną społeczność.

Najnowsza książka Maksa Dietera „Strażnik Piekła” to połączenie powieści przygodowej i horroru. Można tu znaleźć pewne elementy związane z takimi klasykami literatury grozy jak „To” Stephena Kinga i „Upiorna Opowieść” Petera Strauba. Akcja skupia się wokół tajemnicy, jaką skrywa samotna chatka, ukryta w lesie Kałużnik, nieopodal obozu koncentracyjnego Gross-Rosen. Nie brak tu również wątków związanych z dorastaniem i codziennymi problemami nastolatków w małej miejscowości na Śląsku. Styl jest lekki, a akcja prowadzona nieśpiesznie. Mamy tu liczne przerwy związane z troskami głównych bohaterów, spośród których każdy wnosi coś szczególnego i unikatowego do całej historii. Autor zadał sobie wiele trudu, aby ukazać czytelnikowi, unikalny klimat lat 90., przez co od samego początku miałem wrażenie, jakby ta historia działa się tuż obok mnie. Bardzo podobał mi się finał i zakończenie całej historii, do tego stopnia, że nie omieszkałem napisać do autora zaraz po skończeniu lektury.

Podsumowanie

„Strażnik Piekła” autorstwa Maksa Dietera to znakomite połączenie powieści przygodowej, horroru i prawdziwych wydarzeń z okresu II wojny światowej. Książka zrobiła na mnie ogromne wrażenie i szczerze chciałbym ją polecić wszystkim miłośnikom książek.

Maks Dieter, Enceladus, recenzja

 

Autor: Maks Dieter

Tytuł: Enceladus
Wydawnictwo: Self-publishing
Rok Wydania: 2021
Ilość stron: 334
Moja Ocena 8/10

Pragnienie dalekich podróży w niezbadane zakątki kosmosu towarzyszy nam od zawsze. Już małe dzieci bawią się w zabawy odzwierciedlające eksplorację kosmosu i planet, na których nigdy nie postawiono ludzkiej stopy. Jednym z takich niezbadanych miejsc w naszym układzie słonecznym jest Enceladus – jeden z księżyców Saturna, który w całości jest pokryty lodem. To odległe ciało niebieskie stało się inspiracją dla Maksa Dietera, autora powieści science-fiction pod tym samym tytułem.

Fabuła książki

Maks Dieter w swojej powieści „Enceladus” przenosi nas w niezbyt odległą przyszłość, w której to ludzkość poczyniła znaczące postępy w podróżach kosmicznych. W wyniku odkrycia, niezwykłej anomalii na jednym z księżyców Saturna, NASA decyduje się zorganizować ekspedycję pod wodzą doświadczonego kapitana Marka Dębińskiego. Dowodząc największym statkiem kosmicznym stworzonym kiedykolwiek przez człowieka, mając na pokładzie zespół wybitnych naukowców, przeżyje on niezwykłą przygodę. Na jej końcu, odnajdzie odpowiedź na pytanie, które od wieków nurtuje ludzkość, czy jesteśmy sami we wszechświecie?

Debiutancka powieść Maksa Dietera to połączenie science-fiction z elementami grozy. Już po przeczytaniu prologu i kilku pierwszych rozdziałów można zauważyć, iż autor w swojej twórczości inspirował się takimi filmami i serialami jak „Odyseja Kosmiczna 2001” i „Gwiezdne Wrota”. Mimo iż w książce nie brak pojęć i zwrotów wyjętych ze świata techniki, czyta się ją w sposób lekki. Całość została podzielona na trzydzieści cztery krótkie rozdziały, co dodatkowo sprawia, że czyta się ją bardzo szybko. "Enceladus" to przykład książki dogłębnie przemyślanej i uporządkowanej. Niestety chyba trochę za bardzo. W trakcie jej czytania brakowało odrobiny chaosu, który mógłby wywrócić budowana w mojej wyobraźni koncepcję wielkiego finału. Wśród bohaterów zabrakło postaci przebiegłej, chytrej, dwulicowej, która mogłaby w odpowiednim momencie dodać fabule nieco świeżości. 

Podsumowanie

„Enceladus” to książka dla miłośników science-fiction okraszonego odrobiną grozy. Znajdziemy w niej elementy bogatego świata mitologii, kosmicznych wojaży i apokaliptycznych widoków.